|
Volkan Orhan tarafından yazıldı.
|
|
Cumartesi, 09 Nisan 2011 19:56 |
|
Hiç aklımın ucundan geçmezdi.Rüyamda görsem inanmazdım.Ama oldu. Soğuk ve karlı bir aralık sabahıydı
. yüksek okula doğru yola koyulduk. bedenim üşüyordu. O an soğuktan kimseye bakamıyordum. Fakat biri çarptı gözüme.Bembeyaz karlar ortasında Alyazmalı giyinmiş biri..gözgöze geldik.yüreğimden bedenime doğru yayılan bir sıcaklık hissettim. Üç gün sonrasıydı.okulun kantininde oturuyorduk.sıcak bir sohbet ve demli bir çay... İçeri O girdi. heyecanlandım onu görünce.bana baktı;ama ne gülümsedi ne de kaşlarını çattı. Bişeyler vardı beni ona çeken...aradan günler geçiyordu. kantinde,yollarda,okulun bahçesinde gözlerim hep onu arıyordu. onu her gördüğümde bakışlarımı ondan alamıyordum. Acaba çokmu bakıyordum ona. kızıyormuydu bana...gitgide çaresizlik içerisinde kaldığımı hissetmeye başladım..onunda beni sevmesini istiyordum. Ya Da en azından onu sevdiğimi bilmesini... Çocuk gibi olmuştum. Bir yanım çok mutlu;Diğer yanım ümitsiz.Acaba sölemeli miyim? yoksa ömür boyu saklamalı mıyım onu yüreğimde. Arkadaşlar korkak diye üsütüme gülmeye başlamışlardı. Artık başka çare yoktu. sölemeliydim. yüzüne karşı sölemeye cesaret edemedim. arkadaşı aracılığıyla söledim. iyimi etim bilmiyorum ama çokta rahatlamıştım hani. çok geçmeden cevabı gelmişti..duyunca çok üzülmüştüm. neden dedim kendi kendime.. "sakın ümitlenmesin" diyordu cümlelerinde.. şimdi ümit bitti. Ama adı kaldı.adını aşk koydum..hiç ümitsizliğe kapılmasın diye.. |
|
Son Güncelleme: Salı, 26 Nisan 2011 10:02 |
